Witaj, świecie!

— Kawy?

— Tylko trzy łyki.

— Wystarczy.

Tu będziemy zostawiać krótkie rozmowy. Takie, które mieszczą się między oddechem a ściegiem. Między jednym spojrzeniem na las, a drugim na sznurek. Między myślą, która przyszła znikąd, a pomysłem, który nagle ma kształt.

Czasem z takiej rozmowy powstanie kolczyk. Czasem bransoletka. A czasem tylko myśl — ta, którą warto zapisać, zanim uleci razem z parą znad kubka.